เริ่มจากบ่ายของวันที่ 30 เมษาที่ผ่านมา หลังจากได้รับการประสานจากพยาบาลประจำตึกกุมารเวชกรรม 3 ผ่านทางโปรแกรม HHC ใน ระบบ intranet ของรพ. ที่พัฒนาโปรแกรมโดยอ.นพ.สุรพล ฉากครบุรี ดิฉันได้เข้าไปแนะนำตัวกับแม่ของน้องโหน่งพระเอกของเรื่องเล่าในวันนี้ เธอยิ้มที่มุมปากให้เล็กน้อยแทนการทักทาย จากนั้นจึงได้เริ่มการถามสารทุกข์ของน้องโหน่งและครอบครัว พลันสายตาได้เหลือบไปเห็นรูปถ่ายเด็กชายน่าตาน่ารักวางทับอยู่บนหนังสือการ์ตูน ในตอนนั้นคิดว่าคงเป็นรูปพี่ชายของโหน่ง จึงได้ถามแม่ของโหน่งไปว่าเขาผูกพันกับพี่ชายมากเหรอค่ะ ต้องเอารูปมาแทนตัว แม่โหน่งทำน่างงงงนิดหนึ่งก่อนตอบว่า รูปนี้เป็นรูปของโหน่งเอง พี่ของโหน่งโตเป็นหนุ่มแล้ว จากนั้นเธอได้นำรูปที่โหน่งได้รับรางวัลนักเรียนเรียนดีมาให้ดิฉันดู พร้อมกับเล่าเรื่องราวของเด็กชายวัย 8 ขวบผู้น่ารัก สุขภาพแข็งแรง เรียนเก่งเป็นอันดับหนึ่งของชั้นเรียน และเป็นที่รักของทุกคน ด้วยน้ำเสียงที่สั่น และมีน้ำใสใส ไหลออกจากตาทั้ง2ข้าง เมื่อเริ่มพูดถึงเหตุการณ์ ที่แม่โหน่งบอกว่า มันโหดร้ายที่สุดในชีวิตของเธอ ในตอนเย็นของวันที่ 16 เมษายน ขณะที่ครอบครัวของเธอได้เดินทางกลับจากตลาด โดยรถปิกอัป น้องโหน่งขอนั่งที่ด้านหลังกะบะ บอกว่าลมเย็นดี เมื่อมาถึงทางแยกเลี้ยวเข้าหมู่บ้าน เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นมีรถยนต์ชนที่ท้ายรถของพวกเธออย่างแรงทำให้น้องโหน่งกระเด็นออกจากรถ ศีรษะกระแทรกกับพื้นและหมดสติไป ขณะที่คนอื่นๆบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย พลเมืองดีที่เห็นเหตุการณ์ได้โทรศัพท์แจ้งเหตุไปที่ 1669 จากนั้นไม่นานมีรถจาก อบต. ขมิ้นได้มารับพวกเราไปโรงพยาบาล และเมื่อมาถึงหน้าโรงเรียนธาตุนารายณ์วิทยา มีรถจากโรงพยาบาลสกลนครมารับดูแลน้องโหน่งต่อ
เมื่อมาถึงรพ. หมอและพยาบาลได้มาช่วยกันดูแลใส่ท่อช่วยหายใจและส่งโหน่งไปห้องเอกซเรย์ จากนั้นคุณหมอได้มาบอกเล่าให้ทราบถึงอาการของโหน่งหมอบอกว่าโหน่งมีเลือดออกในสมองซีกขวาต้องรักษาโดยการผ่าตัด กลับจากห้องผ่าตัดโหน่งได้พักรักษาที่ตึกกุมารเวชกรรม 3 การรักษาระหว่างที่อยู่ในโรงพยาบาลนอกจากผ่าตัดที่กระโหลกศีรษะแล้วยังได้ผ่าตัดเจาะคอเพื่อใส่ท่อหลอดลมคอ ใส่สายยางให้อาหารทางจมูก ให้น้ำเกลือและยาทางหลอดเลือด และใส่สายสวนปัสสาวะ เพราะโหน่งมีแขนขาซ้ายอ่อนแรง และพูดคุยไม่ได้ ครอบครัวของโหน่งตอนแรกรู้สึกเสียใจและกังวลมากที่โหน่งเป็นอย่างนี้แต่ก็สามารถคลายความทุกข์ไปจากการที่มีหมอและพยาบาลประจำตึกมาพูดคุยให้ข้อมูลเกี่ยวกับอาการ โรค ยา ที่รักษา เปิดโอกาสให้ได้พูดคุย ซักถามเมื่อมีปัญหา ให้มีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการรักษา สอน สาธิตการดูแลผู้ป่วยใส่ท่อหลอดลมคอ การใช้เครื่องดูดเสมหะ การให้อาหารทางสายยาง มีนักสังคมสงเคราะห์มาดูแลเกี่ยวกับค่ารักษา มีนักกายภาพบำบัดมาสอน สาธิตการฟื้นฟูสภาพ และได้รับการสอนสาธิตการทำอาหารปั่นผสมจากโภชนากร สำหรับการจัดบ้านและสิ่งแวดล้อม และการดูแลตนเองที่บ้าน ได้รับคำแนะนำจากพยาบาลงานวางแผนจำหน่าย โดยใช้สื่อในการให้ข้อมูลเป็นคู่มือ เรื่อง การดูแลตนเองที่บ้านและการดูแลต่อเนื่องสำหรับผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะ ก่อนกลับบ้านน้องโหน่งได้รับการประเมินสภาพและประเมินความเข้าใจของมารดาเกี่ยวกบการดูแลตนเองก่อนจำหน่าย สามารถขอคำแนะนำเพิ่มเติมหรือปรึกษาทางโทรศัพท์กรณีที่มีปัญหาในการดูแลตนเองได้
ในวันที่กลับบ้านมีพยาบาลจากสถานีอนามัยเข้ามารับน้องโหน่งและเครื่องดูดเสมหะกลับไปส่งที่บ้านและช่วยกันจัดเตรียมบ้านให้
หลังจากจำหน่ายจากรพ.มีทีมดูแลสุขภาพต่อเนื่องประกอบด้วยพยาบาลจากสถานีอนามัย อสม. พยาบาลงานวางแผนจำหน่าย พยาบาลปฏิบัติการขั้นสูง (APN) สาขากุมารเวชกรรม และนักกายภาพบำบัด ออกติดตามเยี่ยมบ้านอีก 3 ครั้ง
ครั้งแรกหลังจากจำหน่ายได้ 5 วัน ครั้งที่ 2 หลังจำหน่ายได้ 2 สัปดาห์ และครั้งที่ 3 หลังจำหน่ายได้ 1 เดือน
เพราะการวางแผนจำหน่ายตั้งแต่อยู่โรงพยาบาลจนกระทั่งอยู่ที่บ้าน ความรักของคนในครอบรัว ความพยายามของโหน่ง แม้ในวันนี้น้องโหน่งยังเดินเองได้ไม่คล่องนัก แต่ทุกคนในครอบครัวและน้องโหน่งมีความเชื่อมั่นและมั่นใจว่าจะเป็นก้าวแรกที่นำพาก้าวที่มั่นคงให้กับโหน่งตลอดไป
